اگر چه زلف ترا دل ز کفر تاریک استز خط، لب تو گناهی به توبه نزدیک است

ز قرب سیمبران با نگاه دور بسازکه رشته را ز گهر بهره رنج باریک است

ز خود برآمدگان زود می رسند به کامبه بوی پیرهن این راه دور نزدیک است

ز نقش پای تو چون مهر خیره گردد چشمفسانه ای است که پای چراغ تاریک است

نماز شام شود ساقط از سحرخیزانشب وصال تو از بس به صبح نزدیک است!

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. اگر به فکر میانش فتاده ای صائبمپوش چشم چو سوزن که راه باریک است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq