از حسن تو جیب خاک پر ماه استیوسف ز خجالت تو در چاه است

خالی که ز گردن تو می تابدهمچشم ستاره سحرگاه است

بگذار جگی جگی ببوسم منخالی که بر آن جگی جگی گاه است

عمر عاشق ز خضر کمتر نیستاین رشته ز پیچ و تاب کوتاه است

هر آینه راست جوهر خاصیآیینه سینه جوهرش آه است

در منزل کفر و دین نمی ماندبا عشق سبکروی که همراه است

انگشت به هیچ حرف نگذارداز درد سخن کسی که آگاه است

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب ز زمین دل برون آورطول املی که ریشه آه است

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq