آفاق را کند به نفش مشکبار صبح
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
آفاق را کند به نفش مشکبار صبحباشد بهار عنبر شبهای تار صبح
دم را کنند صاف ضمیران شمرده خرجاز سینه می کشد نفسی را دوباره صبح
تا چشمش از ستاره فشانی نشد سفیداز وصل آفتاب نشد کامکار صبح
دست از طلب مدار درین ره، که می کشدخورشید را ز صدق طلب در کنار صبح
زینسان که شد زمانه تهی از فروغ صدقمشکل شود سفید درین روزگار صبح
در نور صدق محو نشود ظلمت دروغشب را کند به نیم نفس تارومار صبح
شب پرده پوش و روز سفیدست پرده درباشد ازان به چشم سیه کار، بار صبح
ما را شبی است از دل فرعون تیره تربیهوده می برد ید بیضا به کار صبح
تاریکی لحد نشود از چراغ کمبا خاطر گرفته نیاید به کار صبح
عمرش تمام شد به نفس راست کردنیهر چند بست پا ز شفق در نگار صبح
پیوند تیرگی به شب من زیاده شدچندان که برد تیغ دو دم را به کار صبح
از چشم شور، خون شفق شد، به خاک ریختشیری که داشت در قدح زرنگار صبح
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب زمین پاک کند دانه را گهراز ابر دیده، قطره چندی ببار صبح
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2294
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Fələk heç kimsəni, yarəb, nigəran eyləməsin,Heç kimi mayili-bir sərvi-rəvan eyləməsin,
Məndən(Əli Əkbər) xidmətinəSalam olsun rəvan məndən
Təcnis: Ey sülatin, nə xəşmlü baxırsanEy sülatin, nə xəşmlü baxırsanSən deyən günahkar yamən deyiləm
Sahiba, gərçi varam zahirən həzrətdən uzaqSahiba, gərçi varam zahirən həzrətdən uzaq,Deyiləm batinən ixlasi-iradətdən uzaq.