وقت است بگذریم چو موج از شراب تلخبیرون کشیم گوهر خود را ز آب تلخ

کوثر چو سرو جا دهدش در کنار خودهر کس گذشته است درین نشأه ز آب تلخ

اینجا به آب توبه ز لب زنگ می بشویدر حشر مشنو از لب رضوان جواب تلخ

شکر به زهر و نوش به نشتر که داده است؟از دل مبر حلاوت ایمان به آب تلخ

نه خوردنت به وقت و نه خوابت به جای خویشچون زنده مانده ای تو به این خورد و خواب تلخ؟

دل را مسوز ز آتش عصیان که رم کنددر پیش سگ اگر فکنی این کباب تلخ

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب بریز اشک که در آفتاب حشرخواهد گرفت دست ترا این گلاب تلخ

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri