از عرق آتش به جانم آن گل سیراب زد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
از عرق آتش به جانم آن گل سیراب زدباز آن آیینه رو نقشی عجب بر آب زد
شمع من امشب کجا بودی، که بر یادرختتا سحر پروانه من سینه بر مهتاب زد
گرد خجلت از دل بیرحم قاتل می فشانددست و پایی زیر تیغش گر دل بیتاب زد
خواب ناز گل گرانتر شد زبخت بلبلانهر قدر شبنم به رخسار گلستان آب زد
غم به سر وقت من از روشندلیها اوفتاددزد بر گنجینه ام زین گوهر شب تاب زد
مهر بر لب زن که از یک خنده بیجا که کردغوطه در خون شفق خورشید عالمتاب زد
زنگ می گیرد ز آب زندگی آیینه اشکی سکندر می تواند چون خضر بر آب زد؟
ابر چون گردد طرف با من، که سیل اشک منبحر را مهر خموشی بر لب از گرداب زد
سختی دل از عبادت کرد رو گردان مراچند بتوان سنگ بر پیشانی محراب زد؟
رهنوردی را که شد صدق عزیمت خضر راهدر میان راه در دامان منزل خواب زد
نیست چشم عاقبت بین جوشن تدبیر راخویش را ماهی زحرص طعمه بر قلاب زد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. قطع شد در یک نفس راه هزاران ساله اشهر که صائب پشت پا بر عالم اسباب زد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-2404
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
پیرهن از پردهٔ چشم است یعقوب مرا
قسمت ما از بهاران همچو گل خمیازه ای استروزی بلبل ز فریاد و فغان آوازه ای است
لب چو گردد خالی از عقد سخن، خمیازه ای استچون نباشد گوهر دندان، دهن خمیازه ای است
زان قد نازآفرین در هر دلی اندیشه ای استاین نهال شوخ را در هر زمینی ریشه ای است
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Dodaqlarında yarın incə bir təbəssüm var naappim,Təmiz səmadə günəş sanki, şövqilə oynar.
شاها تویی آنکه از بزرگیبر سقف سپهرت آستانهست
Qəzəl: Onun qəddin nihali-ömri-cavidana bənzətdimOnun qəddin nihali-ömri-cavidana bənzətdim,Sözün abi-həyatə, ləli-nabın cana bənzətdim
GörümBu yağışa dayanırmı dəmir, daş, görüm,Qalaydı xeyrin, ilahi, qapında kaş görüm!