بس که دل افسرده زین دریای پرنیرنگ شدچون صدف هر قطره آبی که خوردم سنگ شد

تا رهم در عالم بی منتهای دل فتادآسمان چون حلقه فتراک بر من تنگ شد

بوریای فقر پیش مردم بالغ نظراز شکوه بی نیازیهای من اورنگ شد

داشت چون طوطی نهان در زنگ، خودبینی مراچشم پوشیدم ز خود، آیینه ام بی زنگ شد

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. خاکیان را رحمت حق می کند پاک از گناهسیل با دریا به اندک فرصتی یکرنگ شد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri