هر که آیینه به روشنگر ساغر ببرد
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
هر که آیینه به روشنگر ساغر ببردرخی افروخته چون مهر به محشر ببرد
سر درین وادی خونخوار گل پیشرس استغمزه او نه حریفی است که افسر ببرد
ترک دستار سبکبار نگرداند مرافکر دستار مرا کیست که از سر ببرد؟
چند چون عود درین بزم دل سوخته امبوی خوش آرد و خاکستر مجمر ببرد؟
داغ محرومیم از وصل کسی می داندکه لب تشنه ز سرچشمه کوثر ببرد
در اثر کوش که جز آینه دلسوزی نیستکه چراغی به سر خاک سکندر ببرد
هر که چون مهر دلش با همه عالم صاف استنامه ای پاکتر از صبح به محشر ببرد
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تا دل خویش به همت بتوان آینه ساختصائب آن نیست که حاجت به سکندر ببرد
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3330
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Gözün baxa-baxa, qızın kor oldu,Dərdin nə böyükdü, ay anam mənim!
Qəzəl: Sevmişəm ta səni, ey muğbəçeyi-xəndan, deyiləmSevmişəm ta səni, ey muğbəçeyi-xəndan, deyiləm,Maili-sərv ü gül ü bağ-gülüstan deyiləm
ÜstünəEy nazlı yar, gül yanağın,Xub yaraşır xal üstünə.
HarasındadırTərlan quşum itirmişəm, araram,Görüm bu dağların harasındadır