روز و شب بر من مهجور به تلخی گذردعید و نوروز به رنجور به تلخی گذرد

ندهد کنج قناعت به دو عالم قانعاز سر تنگ شکر مور به تلخی گذرد

تلخی و شوری و شیرینی آب از خاک استعمر در عالم پرشور به تلخی گذرد

زندگی را نبود چاشنی بی مستیعمر در باغ به انگور به تلخی گذرد

مال خود را نکند هر که به شیرینی صرفاز سر شهد چو زنبور به تلخی گذرد

روزگار خط شبرنگ به شیرین دهنانچون شب جمعه به مخمور به تلخی گذرد

راحت و رنج به اندازه هم می بایدشب کوتاه به مزدور به تلخی گذرد

تا به کی در تن خاکی، که شود زیر و زبرروز ما همچو شب گور به تلخی گذرد؟

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. تلخی مرگ شود شهد به کامش صائبهر که زین عالم پرشور به تلخی گذرد

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar