تا حیا سرمه کش نرگس جادوی تو بودشبنم خلد نظر باز گل روی تو بود

شعله شوخ ملاحت ز رخت می تابیدآب حیوان صباحت همه در جوی تو بود

چشم بر سرمه نمی کرد سیه، مژگانتوسمه از طاق دل افتاده ابروی تو بود

سرو برجسته بستان رعونت بودیشاخ گل دست نشان قد دلجوی تو بود

برق با آنهمه شوخی که جهان می سوزدشرر مرده آتشکده خوی تو بود

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. لب نهادی به لب ساغر و رفتی از دستحیف ازان هیکل شرمی که به بازوی تو بود

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq