خوشا کسی که به دامان خود قدم شکند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
خوشا کسی که به دامان خود قدم شکندتمام دست شود خویش را بهم شکند
به شیشه خانه دلهای ما جه خواهد کردبتی که بال و پر طایر حرم شکند
مدار دست ز دامان آه روز مصافکه قلب دشمن خونخوار این علم شکند
همیشه خنده کبک است در دهان کسیکه پای خویش به دامان کوه بهم شکند
نیم ز اهل شکایت ولیک می ترسمکه زور باده سبوی مرا بهم شکند
کمال مردی ومردانگی است خودشکنیببوس دست کسی را که این صنم شکند
مدار نامه توقع ازان شکسته دلیکه در نوشتن یک حرف صد قلم شکند
به خاکساری ما می برند شاهان رشککه دیده است سفالی که جام جم شکند
شکست جوهر صاحبدلان نسازد کمبه پشت کار کند تیغ را چو دم شکند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. کجاست سالک از خود گذشته ای صائبکه دامنی به میان در ره عدم شکند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-3946
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Könlüm elə pünhandır, keysulər arasında,Şanə gəzibən tapmaz yüz mulər arasında.
Bir zamanƏsli haram olsa varın, dövlətin,Artıb dövlət olmaz, itər bir zaman.
Gəraylı: Məni eşqə salan dilbərMəni eşqə salan dilbər,Sən ha belə deməmişdin,
TiflisinQazılar, sizdə bilin necədir halı Tiflisin,Əkləşüb Sərdar Orbəl cah-cəlalı Tiflisin,