جان رمیده جسم گران را چه می کندتیر ز شست جسته کمان را چه می کند

مژگان غبار آینه اهل حیرت استمحو رخ تو باغ جنان را چه می کند

چون مغز پخته شد شود از پوست بی نیازیکتای عشق هر دوجهان را چه می کند

لنگر حریف شورش دریای عشق نیستدیوانه تو رطل گران را چه می کند

شکرخدا که نیست به کف اختیار مادست زکار رفته عنان را چه می کند

تن پروران به رشته جان بسته اند دلاز خود گسسته رشته جان را چه می کند

بالاتر از یقین وگمان است جای اوجویای او یقین وگمان را چه می کند

در راه عشق دام عمارت مکن به خاکاز لامکان گذشته مکان را چه می کند

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب زبان خوش است پی عرض مدعابی مدعای عشق زبان را چه می کند

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri