روزی که زخم کاهکشان را رفوکنند
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
روزی که زخم کاهکشان را رفوکنندبر روی چاک سینه ما در فروکنند
آنان که آستین به دو عالم فشانده اندبالین ز دست کوته خود چون سبو کنند
دردی کشان ز آینه خشت دیده اندرازی که در حقیقت آن گفتگو کنند
از دل غبار غم به گریستن نمی روداین خانه را به سیل مگر رفت ورو کنند
دایم به عزتند کسانی که چون گهراز چشمه سار آب رخ خود وضو کنند
گوهر فروز عقده تبخال می شودآبی که قطره قطره به حلق سبو کنند
آتش سزای دیده بی شرم ما ندادما را مگر به نامه ما روبرو کنند
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب گهر به چشم صدف مردمک شوددر بحر اگر گلیم مرا شستشو کنند
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-4222
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Eyləmişdim, sənəma, vəslinə adət gecələr,İndi sənsiz mənə bərpadı qiyamət gecələr.
Dərdli nəğmə(“Turan düdüyü”)**Nargin əsirlərinin dilindən*
Çay dəstgahıÇün nəsimi-səhəri-sübh, dili-heyrani,Et nəzər, gör necə təhrik qılıb dəryani,
Allah, AllahBahar adım eşitdim,Bağrım yandı, Allah, Allah!