تهی چشمان چه میدانند قدر روی نیکو را
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
تهی چشمان چه میدانند قدر روی نیکو رانباشد جز گرانی بهره از یوسف ترازو را
ز خواب بی خودی بیدار کن آن چشم جادو راکه از خط هست در طالع شکستی طاق ابرو را
ترا از دیدن آیینه چون مانع توانم شدکه میسازد دو چندان خوبی آن روی نیکو را
به افسون میتوانستم پری در شیشه کرد، اکنونمیسر نیست آرم در خیال آن آشنا رو را
نگیرد در تو افسون محبت، ورنه چون مجنوننظربند از نگاهی میکنم رم کرده آهو را
مرا بیگانگی از آشنایان است در طالعوگرنه آشنایی نیست با بیگانگی او را
گل امید من آن روز آب و رنگ میگیردکه بینم شاخ گل از خون خود آن دست و بازو را
بیاض خوش قلم باشد بهشتی خوشنویسان رامسلم کی گذارد کلک صنع آن صفحه رو را
هوس ریگ روان و تازه رویانند چون شبنممده زنهار ره در محفل خود آن گدارو را
درای کاروان، یوسف شناسان را به وجد آردز گفت و گوی مردم نیست پروایی خداجو را
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. مگر واقف شد از جوش نشاط خون من صائب!که میبینم ز قتل خود پشیمان آن جفاجو را
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-432
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Aç dehqan küpünü, sən ey saqi, dur,Badəmə şəkərdən şirin mey doldur.
Qan ağla, ey gözüm, yenə fəsli-bahar olurQan ağla, ey gözüm, yenə fəsli-bahar olur,Bülbül bahar olanda işi ahü zar olur.
Uca dağlarKönlümün sevdiyi ey uca dağlar,Ölməyib səfanı bir də sürəydim.
Təcnis: Tanrı üçün əlac elə dərdiməTanrı üçün əlac elə dərdimə,Səndən ötrü mən ha düşdüm yüz dərdə.