چشم مارا صبح پیری شد شکر خواب دگرقامت خم شد کمند عمر را تاب دگر

خواب غفلت خانه در چشم گرانجانی که کردمی شود شور قیامت پرده خواب دگر

از دل چاک است ما را قبله حاجت روارو نمی آریم هر ساعت به محراب دگر

شسته ایم از عالم اسباب ما هرچند دستحلقه بر در می زند هر لحظه سیلاب دگر

گرچه پیری قامت ما را کمان حلقه ساختبهر سرگردانی ماگشت گرداب دگر

گرچه پیری برد گیرایی ز دست اختیارهر سرمو گشت برتن نبض بیتاب دگر

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گرچه در جمعیت اسباب پریشانی است جمعمی پرد چشمم همان در جمع اسباب دگر

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri