شربت بیماری دل تیغ سیراب است و بسصندلی درد سر ویرانه سیلاب است و بس

گم مکن ره، خضر اگر تیری به تاریکی فکندچشمه حیوان دم شمشیر سیراب است و بس

مجلس اهل ریا چون بوریا افسرده استآن که دارد آتشی در سینه محراب است و بس

تا گریبان مردم عالم به خون آلوده اندپاکدامانی که می بینیم قصاب است و بس

ای که می پرسی که در ملک محبت باب چیستاشک گرم و چهره خونین همین باب است و بس

تیره روزان را خبر از گردش سیاره نیستبشکند چون رنگ بر رخسار، مهتاب است و بس

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نیست صائب زاهدان خشک را نور شعورمشرق روشن ضمیران عالم آب است و بس

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri