شوخی که مرا هست تمنای وصالشوحشی تر از آهوی رمیده است خیالش

چشم و دل من تشنه حسنی است که از لطفدر آینه و آب نیفتاده مثالش

هر چند که گیرنده بود خون شهیدانچون لاله بود داغدل از چهره آلش

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. گردید مه عید مرا ناخنه چشمتا چشم من افتاد به ابروی هلالش

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri