مشو چو بیخبران غافل از نظاره گلکه یک دو صبح بود شوخی ستاره گل

برآن سیاه گلیم است سیر باغ حلالکه همچو سوخته درگیرد از شراره گل

گلی که آفت پژمردگی نمی بیندهمان گل است که چینند از نظاره گل

چه خوشنماست ز معشوق شیوه عاشقکباب کرد مرا جیب پاره پاره گل

برد ز هوش نگاهی لطیف طبعان راز یک پیاله بود مستی گذاره گل

دلیل عشق حقیقی است عشقهای مجازبه آفتاب رسد شبنم از نظاره گل

فغان که بلبل ما در نیافت از مستیکه یک کتاب سخن بود هر اشاره گل

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. نه شبنم است که از گوش گل چکد صائبکه شد ز ناله ما آب گوشواره گل

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq