غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
غوطه در آتش زدم از آب حیوان سر زدمسنگ بر آیینه اقبال اسکندر زدم
جز در دولتسرای دل درین عبرت سرابانگ نومیدی برآمد هر در دیگر زدم
آن سپند کلفت آلودم در آتشگاه عشقکز غبار سینه گل بر روزن مجمر زدم
تشنه دیدار بر گردد ز دریا خشک لبنعل وارون بود هر جایی که بر کوثر زدم
اخگر افسرده من مرده خاکسترستورنه من بر آتش خود دامن محشر زدم
در نقاب تاک روی دختر زر شد کبودبس که بیرحمانه سنگ توبه بر ساغر زدم
قفل وسواس خرد اوقات ضایع می کنداز جنون آتش به کلک و کاغذ و دفتر زدم
رشته پرواز من چون سبزه خوابیده بوددر هوای سرو او چندان که بال و پر زدم
کشت عالم دانه شوخی ندارد همچو منآسمان جنبید بر خود از زمین تا سر زدم
در عقیق بی نیازی بود دریاهای فیضساغر خود را عبث بر چشمه کوثر زدم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هر قدر صائب ز پا انداخت دریا خیمه امچون حباب از ساده لوحی خیمه دیگر زدم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5360
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
O gün millət ki əltafı olub şövkətli sultanın,Hilalın haləsi qılsın əhatə türk övtanın.
AçıldıƏqlim başdan getdi, xiyalım çaşdı,Giriban çak oldu, bellər açıldı,
DüşdüÇiçəklər aşiqi bir bülbül kimi,Gözüm bir bağbanın gülünə düşdü.
Könlüm səni istərYüz gər mənə canan ola, könlüm səni istər,Yüz afəti-dövran ola, könlüm səni istər