شدند جمع دل و زلف از آشنایی همشکستگان جهانند مومیایی هم

شود جهان لب پر خنده ای، اگر مردمکنند دست یکی در گرهگشایی هم

فغان که نیست به جز عیب یکدگر جستننصیب مردم عالم ز آشنایی هم

شدند تشنه لبان جهان بیابان مرگچو موجهای سراب از غلط نمایی هم

درین قلمرو ظلمت چو رهروان نجومروند سوخته جانان به روشنایی هم

ز سنگ تفرقه روزگار بیخبرندجماعتی که دلیرند در جدایی هم

شود بساط جهان پر زر تمام عیارکنند کوشش اگر خلق در روایی هم

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. شدند شهره عالم چو بلبلان صائبسخنوران جهان از سخنسرایی هم

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq