ما گرچه در بلندی فطرت یگانهایم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
ما گرچه در بلندی فطرت یگانهایمصد پله خاکسارتر از آستانهایم
دیدیم اگرچه سنگ در او بارها گداختما غافل از گداز درین شیشه خانهایم
در گلشنی که خرمن گل میرود به باددر فکر جمع خار و خس آشیانهایم
از ما مپرس حاصل مرگ و حیات رادر زندگی به خواب و به مردن فسانهایم
چون صبح زیر خیمه دلگیر آسماندر آرزوی یک نفس بیغمانهایم
چون زلف هرکه را که فتد کار در گرهبا دست خشک عقده گشا همچو شانهایم
دایم کمان چرخ بود در کمین مادر خاکدان دهر همانا نشانهایم
آنجاست آدمی که دلش سیر میکندما در میان خلق همان بر کرانهایم
ما را زبان شکوه ز بیداد یار نیستهرچند آتشیم ولی بیزبانهایم
گر تو گل همیشه بهاری زمانه راما بلبل همیشه بهار زمانهایم
در محفلی که روی تو عرض صفا دهدسرگشتهتر ز طوطی آیینه خانهایم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب گرفتهایم کناری ز مردمانآسوده از کشاکش اهل زمانهایم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5866
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Qutarmışdıq hər əngəldən, gənə bir əngəlim çıxdı,Cənabın bəxş edən şəltük içindən çox bəlim çıxdı.
AyrılıqMən saralıb sollam qərib ellərdə,Sözüm dastan olar bütün dillerdə,
TəbrizinGör nə əcayib gülü var Təbrizin,Dil-dil ötən bülbülü var Təbrizin,
GəlmədinƏmim oğlu, məndən heç utanmadın,Üç ay keçdi bir yaylağa gəlmədin.