خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیم
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
خاکی به لب گور فشاندیم و گذشتیمما مرکب ازین رخنه جهاندیم و گذشتیم
چون ابر بهار آنچه ازین بحر گرفتیمدر جیب صدف پاک فشاندیم و گذشتیم
چون سایه مرغان هوا در سفر خاکآزار به موری نرساندیم و گذشتیم
گر قسمت ما باده و گر خون جگر بودما نوبت خود را گذراندیم و گذشتیم
کردیم عنانداری دل تا دم آخرگلگون هوس را ندواندیم و گذشتیم
در رشته کشیدند دگرها گهر جانما این عرق از جبهه فشاندیم و گذشتیم
هر چند که در دیده ما خار شکستندخاری به دل کس نخلاندیم و گذشتیم
یک صید ازین دشت به فتراک نبستیمچون مهر همین تیغ رساندیم و گذشتیم
هر چند که در مد نظر بود دو عالمیک حرف ازین صفحه نخواندیم و گذشتیم
فریاد که از کوتهی بازوی اقبالدستی به دو عالم نفشاندیم و گذشتیم
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صد تلخ چشیدیم ز هر بی مزه صائبتلخی به حریفان نچشاندیم و گذشتیم
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-5919
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
De göriim bir menə, xüdavenda,Bu bədən qurğuşundumu, ya misdi?
AğlaramSənin ilən keçirdiyim günləriEy sevdiyim, indi anıb ağlaram
İndiGöz yaşından namə yazdım, yolladım,Oxuyub dərdimi qanalar indi
Qəzəl: Aləmə mehri-ruxun, ey üzü gün, verdi ziyaAləmə mehri-ruxun, ey üzü gün, verdi ziya,Sidqilə gördü əyan didəyi-can sübhi-səfa