دل ز کاهش واصل آن یار جانی شد ز مناین زمینی از ریاضت آسمانی شد ز من

مشت خاری داشتم تا آشیانی داشتمباغها سر تا سر از بی آشیانی شد ز من

خانه داری دستگاه عیش بر من تنگ داشتخانه یک شهر از بی خانمانی شد ز من

تا چو تاک از دست خود دادم عنان اختیارنخل سرکش زیر دست از خوش عنانی شد ز من

ریختم در پیش دریا آبروی خود، ولیکصد صدف سیراب از گوهرفشانی شد ز من

چون گل رعنا درون خویش اندودم به خونتا درین بستانسرا رنگ خزانی شد ز من

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. می کنم صائب قضا گر عمر کوتاهی نکردآنچه فوت از زندگی در شادمانی شد ز من

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar