کی به سنگ از مغز مجنون می رود سودا برون؟چون برد انجم سیاهی از دل شبها برون؟

خاک نرگس زار خواهد گشتن از چشم سفیدگر ز خلوت این چنین آیی به استغنا برون

از پر و بال سمندر نیست رنگی شعله راچون ترا از پرده شرم آورد صهبا برون؟

از دل من برنیارد خارخار عشق راخون اگر آید ز چشم سوزن عیسی برون

جان سختی دیدگان مشکل که بازآید به تنبرنمی گردد شراری کآید از خارا برون

از بصیرت می توان شد از زمین بر آسمانسر ز جیب عیسی آرد سوزن بینا برون

آه کز دلبستگی ها آدم کوتاه بینمی رود با مرکب چوبین ازین دنیا برون

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. هفته عمرش چو گل در شادمانی بگذرداز دل هر کس رود صائب غم عقبی برون

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar