زمین نشسته به خاک سیاه از غم تو
Qəzəl nədir?
Qəzəl: eyni qafiyəli beytlərdən (iki misralıq bəndlərdən) qurulan lirik şeir. Son beyt məqtədir: şair orada öz təxəllüsünü çəkir.
زمین نشسته به خاک سیاه از غم توکبودپوش بو آسمان ز ماتم تو
ز اشتیاق تو خورشید داغ می سوزدچه محو لاله و گل گشته است شبنم تو؟
به حرف پوچ نفس خرج می کنی، غافلکه نیست گنج دو عالم بهای یک دم تو
به نور عقل ز ظلمات نفس بیرون آیمگر به عید مبدل شود محرم تو
در نشاط و طرب می زنی، نمی دانیکه حلقه در مرگ است قامت خم تو
بس است در غم دنیا گریستن، تا چندبه شوره زار شود صرف آب زمزم تو؟
چه جای چشم، که هر نوک خار این وادیسزد که گریه کند خون به ابر بی نم تو
ترحمی به سلیمان عقل کن، تا چندبه دست دیو خورد خون خویش خاتم تو؟
Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. مدار خود به نصیحت نهاده ای صائبترا گرفته غم عالم و مرا غم تو
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/saib-qezel-6518
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Dedim: Ey nazənin, qaşların yayıdırDedi: Qövsi-qüzeh kamanıdır bu
YoxumuşXaraba qalasan, Tiflis şəhəri,Heç səndə oynayıb-gülən yoxumuş.
Qəzəl: Bəh, baharın yenə gəldi yelin həmhəməsiBəh, baharın yenə gəldi yelin həmhəməsiQış keçib getdi o qar və külək və dəmdəməsi
Bilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəmBilməyib bu gecə bir fikri-məhal eyləmişəm,Arizuyi-hərəmi-bəzmi-vüsal eyləmişəm.