به خرج رفت حیاتم ز هرزه‌کوشی‌هابه خاک ریخت شرابم ز خام‌جوشی‌ها

به سود داشتم امیدها درین بازارنماند مایه به دستم ز خودفروشی‌ها

نفس به باد فنا مشت خاک من می‌دادنمی‌رسید به فریاد اگر خموشی‌ها

بدوز دیده باریک‌بین ز عیب، که نیستلباس عافیتی به ز عیب‌پوشی‌ها

رسید نوبت پیری و خون دل خوردنگذشت فصل جوانی و باده‌نوشی‌ها

چنان که بال و پر شعله می‌شود خس و خارغرور نفس فزود از پلاس‌پوشی‌ها

متاع یوسفی خود به سیم قلب دهمگران نیم به عزیزان ز خودفروشی‌ها

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به حرف وصوت گشایم چرا دهن صائب؟مرا که جنت دربسته شد خموشی‌ها

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri