شنیدم بلبل خود را ستایش کرده ای جاییمیان عندلیبان دگر افتاده غوغایی

من و عقل نخستین را به جنگ یکدگر افکنز من تیغ زبان در کار بردن وز تو ایمایی

ز طبع موشکافم شانه پشت دست می خایدبه گردم کی رسد همچون صبا هر بادپیمایی؟

چراغ دودمان شهرتم از شعله فطرتندارد آسمان امروز چون من نکته پیرایی

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. به دیوان خیابانش سراسر گشته ام صائبندارد بوستان چون مصرع من سرو رعنایی

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar