آشفتگی ز عقل پذیرد دماغ مافانوس گردباد شود بر چراغ ما

چون خون مرده در گل سرخش نشاط نیستگویا که ریخت ماتمیی رنگ باغ ما

ماییم و داغی از جگر گل فگارترناخن مبادش آن که بکاود به داغ ما

ای بخت ما به ظلمت شبهای غم خوشیمروغن مکش ز ریگ برای چراغ ما

انجام خود در آینه شیشه دیده استپیوند تاک می برد انگور باغ ما

با آن که از شکسته دلی پر نمی زندبر گرد سرو شیشه تذروست زاغ ما

Məqtə — şairin təxəllüsü olan son beyt. صائب ز جویبار حیا آب خورده ایمخورشید چشم بسته درآید به باغ ما

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar