Üç yüz yaşa gəlib çatdı Odərpay,
Minellinin iç tanrısı ocaqdır,
Mindiyarın çöl tanrısı başraqdır.
Uzun ətək, saqqal, saç, ip yiyəsi,
Minellinin iç tanrısı ocaqdır,
Mindiyarın çöl tanrısı başraqdır.

Gecə-gündüz ocaq çırt-çırt yanırdı,
Ulduzlarsa tez-tez yanıb sönürdü,
Onlar hərdən yerə gizli enirdi,
Buna görə ocaq çırt-çırt yanırdı,
Enən ulduz yerdə közə dönürdü,
Onda tanrı ucalarda dinirdi,
Minellinin iç tanrısı ocaqdır,
Mindiyarın çöl tanrısı başraqdır.

Bu ocaqda şahlar kəsi kəsirdi,
Üztutmalar ölkə-ölkə gəzirdi,
Odərpayın kövrək səsi əsirdi,
Üztutmaya Alpis qulaq asırdı,
Ödərpaydan tez-tez dönüb küsürdü,
Öz-özündən, öz işindən bezirdi,
Çovğun olub Mindiyarı gəzirdi,
Ağacları yerdən, dibdən üzürdü,

Minellinin iç tanrısı ocaqdır,
Mindiyarın çöl tanrısı başraqdır.

Bu yer böyük Ocaq yeri adlanır,
Pis Alpisin bundan qolu qatlanır,
Orda-burda o qıvrılır, atlanır,
Acığından neçə yüz il qartlanır,
Minellinin iç tanrısı ocaqdır,
Mindiyarın çöl tanrısı başraqdır.
Ahur, Aşa, Yasna, üztut, yalvarış,
Susub baxır Mindiyara dayanış,
Yer üzünü tutur göycül oyanış,
Tanrılara üztut deyir yaranış,
Ağ başrağın kölgəsidir dolanış,
Minellinin iç tanrısı ocaqdır,
Mindiyarın çöl tanrısı başraqdır.


Odərpayın üztutması səslənir,
Qulaq asır hərdən yerə tanrılar.
“Ayıryaman, bizə yardım, əltut ol,
Qulaq asır hərdən yerə tanrılar.

– Aşa olub bizə, Aşa Vaxıştan,
Aşa tanrı, Aşa yaxşı, barışqan,
Ahurmuzda yolundadır Minelli,
Aşa, Amen İspenda da sevimli,
Ahurmuzda, yararlı keç bu Qata,
Bolluq gəlsin bunca elə-elata,
Titrək səslə, kövrək səslə söylərəm,
Ayıryaman, bir də yardım dilərəm,
Qulaq asır hərdən yerə tanrılar”.

Alpis gəlir, bir az yanda dayanır,
Odərpayın gözlərindən yayınır,
Alpis deyir: – “-Az tanrını tut dilə,
Vayzaqlama, ocaqyerdə bir-belə,
Aclıq-qıtlıq göndərərəm Minelə,
Qulaq asır hərdən yerə tanrılar.

Mən Daryaşa güc verərəm,güc gələr,
Yanğın, qırğın göndərərəm, dikələr,
Əkbitəni yandıraram, küllənər,
Qulaq asır hərdən yerə tanrılar.

Mən Ahuru, Aşa, Yasna saymaram,

Yaranışı bu qurumda qoymaram,
Qıtlıq, aclıq quraqlıqdan doymaram,
Qulaq asır hərdən yerə tanrılar”.
Odərata eşidirdi bunları,
Acığından saralmışdı, sap-sarı,
Söyləyirdi üztutları, qatları,
Qulaq asır hərdən yerə tanrılar.

O Alpisi saymayırdı, dözürdü,
Deyiləni ürəyinə yazırdı,
Yeddi tanrı göydə qulaq asırdı,
Qulaq asır hərdən yerə tanrılar.


Alpis dedi: – Nə deyəsən bu işə,
Bir yol diyən mən yaxşılıq etmişəm,
Mən Bacarla onda gəldim döş-döşə,
Mən göz yumdum Qizçiçəktək itmişə,
Onu gəlin göndərmişəm Üstyerə,
Hələ də mən öz-özümü pislərəm,
Çox vurnuxma keçmiş bir də qayıtmaz.

Odərata eşidirdi bunları,
Saralmışdı, üzü-gözü sap-sarı,
Saymayırdı o bu yersiz qır-qırı,
Odərata eşidirdi bunları,
Çox vurnuxma keçmiş bir də qayıtmaz.

Odərata Aşa, Aman deyirdı,
Hərdən “qardaş Odərboydan” deyirdi,
O kiməsə tez-tez yaman deyirdi,
Çox vurnuxma keçmiş bir də qayıtmaz.
Çoxalırdı üztutluğa gələnlər,
Kəsi kəsib onu pay-pay bölənlər,
Sevinənlər, göz yaşını silənlər,
Çox vurnuxma keçmiş bir də qayıtmaz.

Alpis küsüb soyumuşdu Altyerdən,
Öz-özünü qınayırdı o hərdən,
Acığını gizlədirdi, bəs nədən,
O Bacardan, Qızçiçəkdən, Gücərdən,
Çox vurnuxma keçmiş bir də qayıtmaz.
O gəzirdi, görünmürdü gözə o,
Çıxammırdı Qızçiçəktək üzə o,
Güc vermişdi deyinməyə, sözə o,

Çox vurnuxma keçmiş bir də qayıtmaz.

Onun idi seldən-sudan qalmalar,
Uçuq evlər, yanan çöllər, tarlalar,
Çökən, aşan alaçıqlar, obalar,
Çox vurnuxma keçmiş bir də qayıtmaz.

Sevinirdi, ağrıyırdı hardasa,
Ağlayırdı harda bolluq vardısa,
Kor olacaq işıq görsə yarasa,
Çox vurnuxma keçmiş bir də qayıtmaz.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · İlahi eşq