Sona oğlan paltarında gəzirdi,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.
Nə olaydı mən də oğlan olaydım,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Buzər hər gün düşünürdü Sonanı,
“Görüşdürüm Sona ilə anamı,
Salım işə, açım çox-çox yalanı,
Daryaş gedən yolu, olan-qalanı,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Yaxınlaşım Sona ilə Turpara,
Ikisinə vurum lapdan bir yara,
Bu yaradan birini də Besyara,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Mən onları Turqa qarşı yollayım,
Üçünü də yalan ilə çullayım,
Mən onları sonda yana tullayım,
Şah atımı yəhərləyim, yallayım,
Onu qızıl nallar ilə nallaym,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Düşünürdü Buzər hər gün bax belə,
Iki adam göndərmişdi Minelə,
Ancaq Sona görünmürdü, yox hələ,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Hərdən özü cındır geyib gedirdi,
Uzaq-uzaq kənd yerində itirdi,
Axtarırdı qızı, yollar bitirdi,
O Sonanın yanından da ötürdü,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Bilməyirdi ki, lap yaxında dayanan,
Qız deyildir, lap Sonadır bu oğlan,
Buzər bunu nə biləydi, haradan,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Bir gün Buzər bir oğlanla görüşdü,
– :Burda Sona adlı qız var?- soruşdu,
Oğlan baxdı ona, üzü dəyişdi,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Oğlan dedi: – Vardır, bizə yaxındır,
Ancaq o qız çox üzlüdür, çılğındır,
O qız deyil, dava-dalaş, qırğındır,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Buzər dedi: – Elə odur, düz dedin,
Hələ onda olanları az dedin,
Bir yol göstər, o qız gilə mən gedim,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Yola düşdü, oğlan Buzər dalınca,
O gəzdirdi onu, gücdən salınca,
Buzər əzgin, bənzər boş bir balınca,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Öz evinə gətirdi o, qonağı,
Daldan vurdu peysərindən çomağı,
Yapdı onu yerə təzəksayağı,
Oğlan sardı onun əlin-ayağın,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Dedi: – Mənəm sən axtaran Sona, mən,
Parsdiyara şah olmazsan bir də sən,
Tərpənmirsən burda Buzər, yerindən,
Daryaş öldü, o dirildi yenidən,
Istəyirsən sən də diril, öl hərdən,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Buzər dedi: – Turpar sağdır, ay yazıq,
Misireldən qayıdıbdır o artıq,
Götür onu gəl Parselə bir aylıq,
Qarşılaram onu şahtək, bir olluq,
Keçər gedər bu ayrılıq, uzaqlıq,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Sona çaşdı, inanmadı Buzərə,
Turpar deyə, soraq verdi hər yerə,
O əl atdı yerə, göyə, gör-görə,
Dop-dolaşıq söyləyirdi söz hərə,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.

Ancaq sözü Buzər şahın düz oldu,
Sona çaşdı bir sevgisi yüz oldu,
O gözlədi, çox yollara göz oldu,
Qara günü işıqlandı, yaz oldu,
Oğlan qıza, qız oğlana oxşayar.


Iki atlı lapdan durdu üz-üzə,
Tanrı gücü verib ölməz sevgiyə.
Atlar durdu, biri birini tanıdı,
Tanrı gücü verib ölməz sevgiyə.

Bir-birini tanımadı atlılar,
Kimdir bunlar, bu Sonadır, bu Turpar,
Mindiyarda üzü yanıq biri var,

Üz örtüyü dalından da tanınar,
Sona dedi: – Sən Turparsan ay oğlan,
Turpar dedi: – Sən Sonasan ay oğlan,
Yaxınlaşıb dayandılar yanbayan,
Öpüşdülər üz örtüyü dalından,
Tanrı gücü verib ölməz sevgiyə.

Sürtüşdülər, iyləşdilər atlar da,
Bunlar harda, tanrım söylə sən harda,
Bunlar sevgi içindədir, şah darda,
Tanrı gücü verib ölməz sevgiyə.

Sona dedi: – Turpar, sənə nə olub,
Üzün yanıb çapıqlaşıb, az solub,
Nə olubsa yaraşığın yey olub,
Görkəmini bir xoş görüş, zəhm alıb,
Tanrı gücü verib ölməz sevgiyə.

Sona dedi: – At örtüyü, aç, görün,
Sənin artıb, çoxalıbdır ər yerin,
Yeydir mənə, mən beləcə üz görüm,
Tanrı gücü verib ölməz sevgiyə.
Turpar atdı üz örtüyü üzündən,
Çox sevindi qızın igid sözundən,
Aldı öpdü qızın qara gözündən,
Tanrı gücü verib ölməz sevgiyə.


Tunqər bildi, çağırtdırdı onları,
Başçı gərək üzüyola olmaya.
Dedi: – Oğlum, qızım, doğmam, sevimlim,
Başçı gərək üzüyola olmaya.

Necə gündür Buzər gedib, yox olub,
Yerinc yeri Parsdiyarda boş qalıb,
O yerləri qıtlıq alıb, vay alıb,
Başçı gərək üzüyola olmaya.

Düş qabağa, toy günləri gələcək,
Besyar ana sevinəcək, güləcək,
Nəvə görüb özün nənə biləcək,
Başçı gərək üzüyola olmaya.

Parsdiyarda Buzər yerinc olammaz,
Olsa bir ay heç yerində qalammaz,
Ölkə belə bicləməylə dolanmaz,
Başçı gərək üzüyola olmaya.

Parsdiyarda yerinc yeri sizindir,
O yer, o yurd, o dağ, oylaq bizimdir,
Bilin bu da mənim köklü sözümdür,
Başçı gərək üzüyola olmaya.

Sona dedi: – Buzər məndə tutuqdur,
Əl-ayağı bağlı, ağzı yumuqdur,
Gözü başı, qarnı şişib tuluqdur,
Bicləmədə şah deyildir, yoluqdur,
Başçı gərək üzüyola olmaya.
– Bunu hələ gətirməyin siz dilə,
İş başına keçməyimiz var hələ,
– Qorxuram ki, ac qalaraq o ölə,
Başçı gərək üzüyola olmaya.

– Alıb onu gecə sallıq dustağa,
O çəkilər bicləmədən qırağa,
Qalar-qalar dönər dərin battağa,
Başçı gərək üzüyola olmaya.

Parsel indi Darvideli bəyənir,
Bicləmədə Balasqelə güvənir,
O Hind, İlam, Asurellə öyünür,
Başçı gərək üzüyola olmaya.

Ayıq olmaq gərək vergi işində,
Ağrı olub vergi elin döşündə,
Bicləmədən tutuq bir iş düşəndə,
Başçı gərək üzüyola olmaya.

Indi ölkə dolandırmaq ağırdır,
Ad qazanmaq yerinc üçün uğurdur,
Uğursuz şah, yerinc, başçı sağırdır,
Başçı gərək üzüyola olmaya.

Indi gedin ananızla görüşün,
Çox işlər var, bollu, ondan soruşun,
Siz qayıdın o anaya qarışın,
Acıqan var üzüyola, barışın,
Başçı gərək üzüyola olmaya.


Besyar öncə qucaqladı Sonanı,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.
Dedi: – Qızım, sən Turpardan qocaqsan,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.
Göz yaşıdır hər görüşdə yaraşıq,
Ana bala oldu iki sarmaşıq,
Ev gülləndi iki sevgi qarışıq,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Ana üç yol balasını yaladı,
Üzərlikdən qalın tüstü qaladı,
Dörd yanına bulaq suyu tulladı,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Çöldən bir səs eşidildi, xarıltı,
Sonra göydə, buludlardan gurultu,
Sonra sözlər eşidildi dilaltı,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

– Ahay Sona söylə Buzər hardadır?!
Zarıldayır, sanki başçı dardadır,
Deyən burda gizlədibsən, burdadır,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Mən Alpisəm, qorxur məndən yaranış,
Yaxşıyla pis arasında yox barış,
Yoxdur yerdə yaranmışa qurtuluş,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Mən sevirəm səni, bunu bilirsən,
Sən get-gedə mənə yaxın gəlirsən,
Mən yaşayır, sənsə hər gün ölürsən,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Sona dedi: – Bu Alpisdir, qabırğa,
Turpar cumdu, gördü çöldə qasırğa,
Bir yiyəsiz atdır gələn, at yorğa,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Dedi: – Alpis mən Turparam, yanığam,
Üz-göz, gövdə başdan başa çapığam,
Ancaq Sona sevgisində ayığam,
Bu sevgidə mən tanrıdan qoruğam,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Mən Turparam, qalır ağır çəkərim,
Yammayıbdır köksüm, qolum, təpərim,
Yana-yana getdim gördüm Altyeri,
Yoxdur sənin Altyer, Üstyer dəyərin,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

En atından, görün gözə, vuruşaq,
Qılınc, bizuc, yaydan oxdan yapışaq,
Altyer, Üstyer deyib burda çarpışaq,
Ayaq üstə yaxalaşaq, çapışaq,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Alpis getdi, qasırğa da dalınca,
At üstündə lap kimsəsiz, yalıncaq,
O qayıtdı sevgisiylə utancaq,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Besyar çıxdı ona qayıt, get dedi,
Bu yerlərdən, Mindiyardan it dedi,
Yanlarını basa-basa yort dedi,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Alpis getdi, sevgisindən utandı,
Nə oldusa dizi, dili qatlandı,
Ancaq yandı Sona üçün odlandı,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

Sona göyə tutmuş idi üzünü,
Bağlamışdı, qapamışdı gözünü,
Tanrılara çatdırırdı sözünü,
Evi, üzü gülləndirən qonaqdır.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri