Əcəb gözəl yetirib gərdişi-zəmanə səni
Əcəb gözəl yetirib gərdişi-zəmanə səni,Zəmanəmizdə sanır xəlqimiz yeganə səni.
Məhəbbətinlə könüllər dolub, unutmayacaq,Nə bir rəfiqi-həqiqi, nə əhli-xanə səni.
Vətəndə namü-nişan ilə ölmək izzətdir,Diyari-qürbətə kim saldı binişanə səni?
Cavanlaşardım, əlim çatsa, mehrsiz fələyə,Səbəb nədir ki, salıb dərdi-biamanə səni?
Qərəzlə ev yıxanın xanimani odlansın!Ki, qoydular gözü həsrətlə xanimanə səni.
Sən olmasan da, xəyalın bizimlə həmdəmdir,Əgər ki, möhnəti-qürbət yetirdi canə səni.
Bəlayi-hicrə gərək səbr qılsın aşiqlər,Bu işdə bəlkə çəkib bəxtin imtahanə səni.
Bahari-ömrünü, Vahid, fələk xəzan elədi!Yetirdi bülbüli-şeyda bu cür fəğanə səni.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/vahid-eceb-gozel-yetirib-gerdisi-zemane-seni
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Şərəfdir aşiqə ölmək yolunda cananın,Əsiri birdəm olunca bəlayi-hicranın.
Nə gözəlsən, gözəlim, hər kəs olur heyranın!Nə gözəlsən, gözəlim, hər kəs olur heyranın!Yıxacaqsan bu gözəlliklə evin dünyanın.
Mənim istəklimin hər kəs ki, görə rüsxarınMənim istəklimin hər kəs ki, görə rüsxarın,İstəməz baği-behiştin nə gülün, gülzarın.
Sən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharımSən bir gülüsən, sevgilim, ən tazə baharım,Bir bülbülüyəm mən də bu qiymətli diyarın.
Başqa şairlərin şeirləri · Hicran
İkaş eşqi ol bazicə sanmasaydım,Ta avarə-varə axır o odlara yanmasaydım
QəzəlVahəsrəta ki, tərki-vəfa qıldı yarlər,Əfğan ki, keçdi həsrət ilə ruzigarlər.
Şuri-eşqin eyləyib bəs ki, məni divanəŞuri-eşqin eyləyib bəs ki, məni divanə,Şohreyi-şəhr olubam aləm-əra əfsanə.
Zülfün təzənə, neydir o şümşad qamətSəndən nə göyərçinbaz olar, ey afət!