Anayuvamız, atagöyümüz
həlak olan təbii gözəlliklərimizin xatirəsinə
Nə deməkdi qırmaq meşələrimizi?!Qırmaq deməkdi qış vaxtıPəncərələrimizin şüşəsini,ilk addımını gec atması deməkkörpələrimizin,daha çox qəm, kədər, hüzn,daha çox yekəqarınlıq, harınlıq demək.Nə qədər axsaqlığımız varhamısı çayların, çəmənlərin qurumağından,ağacların, meşələrin qırılmağından gəlir.
Meşəsi qırılan,Çəməni, çayı,quruyan torpağınadamları da başlayar qırılmağa, qurumağa,Çəmənlərimiz, çaylarımız quruduqcaquruyur xalılarımız, xalçalarımız.Xalılarımız, xalçalarımız quruduqcaüşüyür divarlarımız.Divarlarımız üşüdükcənə qədər qısılırıq bir-birimizə,amma xeyri olmur, üşüyür ürəklərimiz.ürəklərimiz üşüdükcə üşüyür şerimiz,üşüyür nəğmələrimiz, dilimiz.Adamın üşüməyindəndaha zülüm işdi, baba,onun danışdığı dilin,oxuduğu nəğmənin üşüməyişəhər-şəhər, kənd-kənd, oba-oba
İnsanın guruldayan gülləsi,təbiətin də səssiz silləsi var,beləcə, hər ağacdan qalan bir yetim səsdünyamızda bir yetim uşaq artırar.
Açın pəncərələri! Eşidirsinizmi,uğuldayan, ulayan yetim səsləri,qırılmış meşələrin yerindəo dünyaya keçə bilməkçüngözə görünmədənson nəfəslərini gəzən kəsləri?!
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/vaqif-bayatli-oder-anayuvamiz-atagoyumuz
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Boş görünən bu yer əslində, boş deyil, gündüz görünməyən ulduzlarla dolu göyüzü kimidir – Allahın qəlbindəki hələ gəlib bizə çatmamış İlahi Sözün – İlahi Şeirin varlığına kiçicik bir işarədir.O Sözün – Şeirin varlığını duymadan səhifəni çevirsək də çevirməmiş kimi olacağıq.
Bu göyüzündən o yana Tanrıyla öyünən körpə suVarı, yoxu – dibində daş,yanında da daş balası,
Bütün kainat, bütün göyüzü- Tanrının qapısı ağzı!Yer-göyüzündə kiçicik bir nöqtə yox,Göyüzünün kiçicik bir nöqtəsi!
Səni Allah yaradıbsa, Allaha lazımsan deməkMin illik dərbədər dərtdən,yadigar qəmdən də keçsən,
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Əfsus, cəfakar zəmanənin gərdişinə ki,Gül kimi ürəklər onun əlində xar oldu.
SevgilərSevgi vardır ki, dodaqlarda açar güllərini,Sevgi vardır ki, bir az qar kimi, rüzgar kimidir.
GəlmədinƏmim oğlu, məndən heç utanmadın,Üç ay keçdi bir yaylağa gəlmədin.
Sənin cəmalın ilə fəxr edir bizim elimiz!Sənin cəmalın ilə fəxr edir bizim elimiz!Sən olmasan, nəyə lazım baharımız, gülümüz?