Hərə öz çırağının quludur
Eyvanımızdakı qara çırağın altındayazmışam ilk şerimi,On beşimdə elə bilirdim o çırağınbir gecəlik işığı olub gedəcəm:şerlərim çıxmamış işığa ölüb gedəcəm,Gözümdə, gözələ ağ paltar yaraşantəkağ kəfən yaraşırdı cavan şairə.
O qara çırağın işığı yarıb keçdi illəri,Bir də gördüm o qara çırağın işığıanamın saçlarında quruyub,İndi bilirəm məni ilk şeriməcəno qara çırağın işığı qoruyub.
On yeddimdə elə bilirdimölüb gedəcəm bir daha sevilmədən,Ancaq bir yay günüyağmur kimi sevdilər məni.Sonra bilmədim heç noldu,Həyətimizdəki nar ağacı-ən gözəl gülünü açmadan soldu...
O nar ağacı da bir qara çırağıdı-qızıl güllər açacaq,ayrılıq da bir qara çıraq,daha sən də, sən də qorxma, bacı,sevginin dəliliyindənməni hələ də qoruyur o nar ağacı...
Hərə öz çırağının quludu, bacı,biri ay çırağının, biri gün çırağının,bir də yuyat yerimdə yanasıo qara çırağın quluyam mən də.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/vaqif-bayatli-oder-here-oz-ciraginin-quludur
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Nə yaxşı tanış olmadıq onda,Tanış olub sevişmədik nə yaxşı,
Qönçə qadın barmaqlarıyla yandırılmış qönçə şamQönçə qadın barmaqlarıylayandırılmış qönçə şam sevmək istəyir.
Yıxılmamısansa ay işığının üstünəQoy öldüyümüz yerdə ölək,dirildiyimiz yerdə dirilək,
Dünyanın sonuna nöqtə qoya bilmir TanrıGecə saat 25:00qısılıb göyüzünün bir küncünə
Başqa şairlərin şeirləri
Naz et, dedim gözələ, işvələr azdır,Baş açmadım oynundan onun, bu nə nazdır?
Ey gözüm nuri, qarari-düi-ürfan, getməNeyləyim, covr eləyir cərxi-cəfakar mənə,Göndərib hər nə qədər covr, sitəm var, mənə.
ای دوست مخور خون غم اندوزی چندخوش باش و مده دل به بد آموزی چند
AğlaramKeçən günü ay gül yüzlü dilbərim,Yadə salıb vallah yarım ağlaram,