O kənd çağırsa səni
O kənd çağırsa səni,çıxma o kəndin sözündən,uşaqlığın sözünü vurma yerə.Ömrün dolaşıq düşmüş yollarından,qoy heç olmasa, bircə cığır açılsıno kəndin lal, səssiz harayına...Bütün ötən günlərimiz,sükuta dönmüş gedim fəryadıdır,o fəryad gəlib çatammaz qulaqlarımıza,qulaqlarımız sükut eşitməyə alışmasa.Bir ağac, ya bir insan kölgəsiömrün ən işıqlı gününə düşməlidir,düşməlidir mütləq,çoxdan quruyub kəsilmiş bir ağacın,ölüb getmiş bir adamın kölgəsi.Və o kölgəyə ayaq dəyən andaaçılmalıdır uşaqlığın dili,bir kənd çağırmalıdır sənisükuta dönmüş fəryad səsiylə...
1985
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/vaqif-semedoglu-o-kend-cagirsa-seni
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Başqa şairlərin şeirləri
Dəst pədərəm babat,Bürid və kərdə mat,
YamandırBadi-səba, xəbər apar yarımaSöylə ona bir-bir halım yamandır
Nə eşq olaydı, nə aşiq, nə hüsni-dilbər olaydıNə eşq olaydı, nə aşiq, nə hüsni-dilbər olaydı,Nə ayinə, nə səfa, ey könül, nə cövhər olaydı.
TəcnisQəni Mövlam, budur səndən diləkim,Gələ bir gün bu diyarə sevdiyim,