Rəngi solmuş bir səslədeyilərkən “sevirəm” sözü,qadın səsindərəng seçə bilməyəndəhəsrətin gözü,quru yurda,dağılmış ocağa dönürtəbiətin özü...Odur sus, saxlama həyatımırəngi solmuş səslə,soldurma yaşadığım buəlvan dünyanı,uydurduğum işığı beləsöndürmə gözlərimdə.Onsuz da bilmirəm,bilmirəm ömrüm kimdədir,ölümüm kimdə...

1983

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri