عشق بهین گوهری است، گوهر دل کان اودل عجمی صورتی است عشق زبان دان او

خاصگی دستراست بر در وحدت دل استاینکه به دست چپ است داغگه ران او

تا نکنی زنگ خورد آینهٔ دل که عشقهست به بازار غیب آینه گردان او

عقل جگر تفته‌ای است، همت خشک آخوری استجرعه‌کش جام دل، زله خور خوان او

از خط هستی نخست نقطهٔ دل زاد و بسلیک نه در دایره است نقطهٔ پنهان او

رهرو دل ایمن است از رصد دهر از آنککمتر پروانه‌است دهر ز دیوان او

دل به رصد گاه دهر بیش بها گوهری استدخل ابد عشر او فیض ابد کان او

لیک ز بیم رصد در گلش آلوده‌اندتاز گل آید برون گوهر رخشان او

دل چو فرو کوفت پای بر سر نطع وجوددهر لگد کوب گشت از تک جولان او

نیست ازین آب و خاک ز آب و هوائی است دلکآتش بازی کند شیر نیستان او

ای شده از دست تو حلهٔ دل شاخ شاخهم تو مطرا کنان پوشش ایوان او

یوسفی آورده‌ای در بن زندان و پسقفل زر افکنده‌ای بر در زندان او

حوروشی را چو مور زیر لگد کشته‌ایپس پر طاووس را کرده مگس ران او

خوش نبود شاه را اسب گلین زیر رانرخش به هرای زر منتظر ران او

دل که کنون بیدق است باش که فرزین شودچونکه به پایان رسد هفت بیابان او

شمه‌ای از سر دل حاصل خاقانی استکز سر آن شمه خاست جنبش ایمان او

Eşq zərif dürdür, can da onun ümmanı,Qəlb əcəmi bir gözəl, eşqin onun dastanı.

Can sağ əlilə döyür qapısını vəhdətin,Sol əl ilə yoxlayır qulluğuna imkanı.

Qoyma könül aynası paslana gözdən düşə,Eşq alıb gəzdirir bir belə pak aynanı.

Əql susuzdur yanır, hümmət onun həsrəti,Təşnədir o camına, süfrəsi can dərmanı.

İlk yaranırkən həyat ilki könül xəlq olub,Dairədə olmayıb nöqtəsinin dövranı.

Əmn-amanlıqdadır könlümüzün qasidi,Şəminə pərvanədir yer üzünün divanı.

Gövhərə bənzər könül, qiyməti həddən ziyad,Bir əbədi feyz onun dəhrdə adı-sanı.

Ancaq onu qorxudan gildə ediblər nihan,Bir də çətin aşkara bir elə imkan hanı?

Qəlb ayaq döydü hey sinədə faryad ilə,Tapdaladı aləmi hiddət ilə cövlanı.

Qəlb səmadən gəlib, yerdə yaranmazdı o,Odla ki, oynar belə varlığının hər anı.

Oldu könül mənzili dağlı əlindən sənin,Ah, necə süsləndi gör nəqşin ilə eyvanı.

Yusifi saldın əcəb sən belə bir zindana,Sonra qızıldan qıfıl aldı onun zindanı.

Bir gözəli salmısan sən ayağın altına,Milçəyini qovmusan, rahət ola ta canı?

Palçıq at üstündəki qəlb nə cür şad ola,Rəxşə gərəkdir onun hökm eləyə fərmanı.

Bayraq olubdur könül, səbr elə, olsun vəzir,Ta başa çatsın onun yeddi geniş ormanı.

Böylə könül söhbəti hasili Xaqaninin –Bağlıdır xoş söhbətə dini ilə imanı.

Söylədi, Xaqaniya, eşq uca sövt ilə, –Nə böyük işdir, oyan, gör ki, nədir peymanı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Eşq