خاکِ سیاه بر سرِ آب و هوای ری
خاکِ سیاه بر سرِ آب و هوای ریدور از مجاوران مکارمنمای ری
در خون نشستهام که چرا خوش نشستهانداین خواندگان خُلْد به دوزخسرای ری
آن را که تن به آب و هوای ری آورنددل آب و جان هوا شد از آب و هوای ری
ری نیک بد ولیک صدورش عظیم نیکمن شاکر صدور و شکایتفزای ری
نیک آمدم به ری، بَدِ ری بین به جای منایکاش دانمی که چه کردم به جای ری
عقرب نهند طالع ری من ندانم آندانم که عقرب تن من شد لقای ری
سرد است زهر عقرب و از بخت من مراتبهای گرم زاد ز زهر جفای ری
ای جان ری فدای تن پاک اصفهانوی خاک اصفهان حسد توتیای ری
از خاص و عام ری همه انصاف دیدهامجور من است ز آب و گِل جانگزای ری
میر منند و صدر منند و پناه منسادات ری، ائمّهٔ ری، اتقیای ری
هم لطف و هم قبول و هم اکرام یافتمز احرار ری و افاضل ری و اولیای ری
از بس مکان که داده و تمکین که کردهاندخشنودم از کیای ری و ازکیای ری
چون نیست رخصه سوی خراسان شدن مراهم باز پس شوم نکِشم پس بلای ری
گر باز رفتنم سوی تبریز اجازت استشکرا که گویم از کرم پادشای ری
ری در قفای جان من افتاد و من به جهدجان میبرم که تیغ اجل در قفای ری
دیدم سحرگهی ملکالموت را که پایبیکفش میگریخت ز دستِ وبای ری
گفتم تو نیز؟ گفت چو ری دست برگشادبویحییِ ضعیف چه باشد به پای ری
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/xaqani-qeside-217
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
جان به استقبال شد کای مهد جانها تا کجا
Qalmadımı bir əsər bu dünyada vəfadan?Niyə yoxdur mənimlə üns tutan bir insan?
Eşq oyun xalçası üstə elə ki, tutdu qərarİlk oyunda bizi uddu, elədi dərdə düçar.
Ey qara zülfü ilə qarət edən imanıAtəşin eşqin olub könlümüzün sultanı.
Başqa şairlərin şeirləri
شنیدم حاجییی احرام بستهچو در ریگ بیابان گشت خسته
Arizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdimArizin görmək ilə tərk-i dil ü can etdim,Bağrımı ləblərinin şövqi ilə qan etdim.
Yan İndiKönül düşdün bir gözlünün odınaÇək cəza kədər həşrədək yan indi
Gəraylı: Dəli könül nə məlulsanDəli könül, nə məlulsan,Məgər ol nazlı yar getdi,