غصهٔ دل گفت خاقانی که از ابناء جنسکس نماند و من به ناجنسان چنین وامانده‌ام

رهروان چون آفتاب آزاد و خندان رفته‌اندمن چرا چون ذره سرگردان و دَروا مانده‌ام

همرهان بر جدول دجله چو مسطر رانده‌اندمن چو نقطه در خط بغداد یکتا مانده‌ام

دوستانم قطب و شمس و نجم و بوالبدر و شهابرفته و من چون سُها در گوشه تنها مانده‌ام

همرهند این پنج تن چون کاف و ها یا عین و صادیک‌تنه چون قاف والقرآن من اینجا مانده‌ام

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri