خاقانیا چو آب رخت رفت در سالمستان نوال کس که وبال آشنای اوست

Ey Xaqani, pay ummaqda getdi abırın, həyan,Bəsdir, alma bircə loğma bir kimsədən heç zaman.

بر خستگی دل مطلب مرهم قبولنه دل نه مرهمی که جراحت فزای اوست

Xəstələnmiş ürəyinə dava-dərman istəmə,Dərd artırır, çünki, ona ediləndə bir dərman.

آن را که بشکنند نوازش کنند بازیعنی که چون شکست نوازش دوای اوست

Bu qaydadır: sınan şeyin qədri sonra bilinər,Sınıq qəlbə təsəlli ver, bunu yaxşı anla, qan!

پنداری آن شتر که بکشتند، گردنشپر زر از آن کنند خون‌بهای اوست

Sən dəvənin boynundakı qızıllara baxma çox,Qan bahasın dolandırır öz boyununda o heyvan.

گیرم که کان زر شود آن گردن شتراو را ز زر چه سود که سودش بقای اوست

Zəni edək, lap dəvə boynu oldu qızıl mədəni,Nə mənfəət görür o bəs gəzdirdiyi qızıldan?

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri