چو خاک سیه را دهی آب روشنبه سالی گلی بردهد بوستانت

Sən qara torpağa su versən əgər,Bir il də gül açar qarşında bostan.

منم خاک تو گر دهی آب لطفمدهم صد گل شکر در یک زمانت

Sənin torpağınam, lütfünlə su ver,Yüz cürə gül açım qarşında hər an.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar