خاقانی را دل تف از درد بسوختصبر آمد و لختی غم دل خَورد بسوخت

پروانه چو شمع را دلی سوخته دیدبا سوخته‌ای موافقت کرد بسوخت

Xaqaninin qəlbi qəmlə odlandı,Səbir de bu odda alışıb yandı.Yanan görən zaman şamı pərvanə,Ona həmdəm olub, bir alovlandı.

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Mədhiyyə