Bu dünya sənsiz deyil
Kiminsə kölgəsinə,şöhrətinə qısılmaz,Kimin isə əlindən,ayağından asılmaz,Uca dağlar həmişəbasılmazdı, basılmaz, —Dağ başı da heç zamandumansız, çənsiz deyil,Sən varsan bu dünyada,bu dünya sənsiz deyil.
Min illərdi qayalarbir-birinə çataqlı,Qaya meydan sinəli,qaya meydan otaqlı,Allah nə yaradıbsa,hər şey yerli-yataqlı, —An balsız, pətəksiz,bülbül çəmənsiz deyil,Sən varsan bu dünyada,bu dünya sənsiz deyil.
Vaxtımız, zamanımız,ayımız, ilimizsən,Tarix kitablarındadanışan dilimizsən,Gələcək əsrlərəçatan mənzilimizsən, —Dil sözsüz, quş yuvasız,könül vətənsiz deyil,Sən varsan bu dünyada,bu dünya sənsiz deyil.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-bu-dunya-sensiz-deyil
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Uçur, qanadlanır Allaha doğru,İnsan bir quş olur, Allah evində!
Ulu MəkkəUlu Məkkə gələnlərə deyir ki,Təmizlən get, çalxalan get, durul get!
İşıqlan Kəbənin nurunda, könlümBu da bir fürsətdi baxtına düşüb,Baxtın ucalığın taxtına düşüb.
Kəbənin qara daşıAllahın əliylə göylərdən düşüb,Bəndənin gözləri görüb bu daşı.
Başqa şairlərin şeirləri
Bu şerə fikir ver, «altı-dörddür»,Birini bilirsən, birini yox.
Bəlkə...Qalıb həsrətinmi əli yaxandaİnsanlar içində de niyə təksən?!
Mayıs gözəlinəYeni proletar ədəbiyyatımızın pioneri Süleyman Rüstəmzadəyə*Başında ipəkdən bir qızıl örpək,
SəninNazlım, hüsnün gülşənindəAçılmış güllərin sənin,