Gözlərim qapananda
Doğan günəş oluram,Sevgin ilə alışıb,Eşqin ilə yananda.
Bütün gözəllikləri,Qəlbimə köçürürəm,Səni nə vaxt ananda.
Sənin adın olacaq,Dilimin ən xoş sözüSon saatda, son anda.
İşığımı, odumu,Sənə verib gedəcəm.Baxışlarım yumulub,Gözlərim qapananda.
2005, dekabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-gozlerim-qapananda
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Türkün sehrkar oğlu, möcüzələr ustadı,İnsanı daş eylədi, daşdan insan yaratdı!
TapşırıqTürkiyəyə gedirsən, uğurlar olsun sənə,Dumanlı suallara aydın bir cavab gətir!
Salam, İstanbul!Salam, İstanbulum, işığım, nurum,Hüsnünə könlümü verdiyim şəhər.
“Türk ocağı”nda görüşMeydan bizim, şəhər bizim, yurd bizim,Biz nə küncdə, nə bucaqda görüşdük.
Başqa şairlərin şeirləri · Eşq
Mənə sevgimizdən bir həzin nəğmə,Bir də tənha söyüd yadigar qaldı.
Tərsi-əlifbaYə yenə bənd oldu könlüm birin simin bərə,Lam-əlif la, ləli-nabın bənzər abi-kövsərə,
AğlaramSənin ilən keçirdiyim günləriEy sevdiyim, indi anıb ağlaram
TəcnisQəni Mövlam, budur səndən diləkim,Gələ bir gün bu diyarə sevdiyim,