Şair Vəliyə
Mən Təbrizdə olanda təb riz lidostum şair Vəli mə ni gö rə bilmədi.Yana-yana – “sa lam la rı mı o ta yayetir” – de yib, tele fon da ağla mağınıeşidəndə dö zə bilmə dim.
Şair Vəli, salam yetir demişdin,Salamını mən bu taya yetirdim.Heç bir kəsin sözü yaddan çıxmadı,Salamları saya-saya yetirdim.
Görüşməyə olmasa da vaxtımız,Görüş üçün qurulmuşdu taxtımız.Göy üzündə qoşalaşdı baxtımız,Ayı Günə, Günü Aya yetirdim.
Göz yaşlarım yanağımda iz açıb,Ağlamaqdan yaralarım göz açıb.Xan Arazdan Dəli Kürə söz açıb,Nə sözün var çaydan çaya yetirdim.
Saz üstündə məni tez-tez anırdın,Nəfəsimi Tanrı payı sanırdın.Bakı deyib Məcnun kimi yanırdın,Sən Məcnunu mən səhraya yetirdim.
2009, 13 sentyabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-sair-veliye
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Duzlu sular od vurub yanaqları yandırar,Dərddən, qəmdən, kədərdən süzülüb axarsınız.
Kəlbəcərdən gələn qarıƏrişindən, arğacından,Sürüsündən, arxacından,
Əsgər qardaşıma məktubArxaya çəkilsən, arxa – uçurum,Kənara dayansan, kənar – ölümdü.
ŞeirimHaqqın var baş olub, başda durmağa,Qaldır məmləkəti ayağa, şeirim!
Başqa şairlərin şeirləri · Vətən
Yaşa, yaşa, Azərbaycanım, yaşa,Sənsən mənim dinü imanım, yaşa!
OyanmışTarixin əgər dəftərin açsan, görəcəksən,Hər babı və hər fəsli qızıl qanla boyanmış!
Ağlama, Sevdam, ağlamaAlim, yazıçı Mirzə İbrahimovun ölümünə*ağlayan qızı bəstəkar Sevda xanıma*
Çoban türküsüAçmasın çiçəklər, gülməsin güllər,Ötüşməsin şirin dilli bülbüllər,