Şairi
Sızladar köz üstə düşən yağ kimi,Kamanlar şairi, neylər şairi.Gözəllik könlünü əlindən alıb,Yolundan, izindən eylər şairi.
Ömr edər yaşamaq, duymaq eşqinə,Səsini dünyaya yaymaq eşqinə.Qəlbi bağlananda torpaq eşqinə,Öpər, əzizləyər göylər şairi.
Onun qismətidir dağ da, yoxuş da,Onun ürəyidir dolu da, boş da.Anlayar arı da, çiçək də, quş da,Anlamaz, anlamaz keylər şairi.
Dolanar həftələr, ötər fəsillər,Azalar, çoxalar dağlarda sellər.Gəldikcə dünyaya təzə nəsillərSöylər sənətkarı, söylər şairi.
1971, 20-27 dekabr
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zelimxan-yaqub-sairi
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Yad ellərdə gözəl sevmək xatadı,Qürbət səndə, sən qürbətdə qalarsan.
Torpaq yanğısıÇıxışlarının birində Rauf Denktaş dedi: “Bir gün Yasir Ərəfat mənəsöylədi ki, Rauf bəy, sən məndən xoşbəxtsən. Sənin Türkiyən var,
Divar və çay(Berlinin yıxılan divarları önündə düşüncələr)Bir dövləti ikiyə
Yeldağı haqqıQocaman Borçalıda, dağlar qoyunda Kəpənəkçi adlıqoca bir kənd var. Məni dünyaya gətirən bu kəndə sökəkli
Başqa şairlərin şeirləri
Kim gələrsə bu cahana lütfi-yəzdanam deyir,Pəhləvanam yer yüzündə əhli-colanam deyir
Baş qoyub dərgahına pabusdən etdi mültəməsBaş qoyub dərgahına pabusdən etdi mültəməs,Bən gədayi gör ki, taci-səltənət qıldım həvəs.
BəriEy ağalar, oldum dərdə giriftarBir çeşmi-xunxarı sevəndən bəri
NeylimBahar oldu, qurı çaylar daşalı,Sökuldu könlümün bəndi, neylim.