Yaşatdı dünyada qüdrəti qədər,Hər kəsi özünün imzası, adı.Ucalmaq eşqinə hamı düşsə də,Ucalıq hamıya qismət olmadı.

Ən uca, ən məğrur dağın yanındaBalaca dağlara deyilər təpə.Dənizin tufanı görünər gözə,Dalğa olan yerdə görünməz ləpə.

İnsanın, torpağın, havanın, suyunDərin qatlarına enən ucalar.Əməli xalqına yaraşıq olan,Şöhrəti heykələ dönən ucalar.

Şöhrət qapısını döyən kəslərinGecikməz, qisməti vaxtına düşər.Hər əsrin əlçatmaz bir zirvəsi var,O da bir şairin bəxtinə düşər.

1973, 4 sentyabr

← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir

Təsadüfi şeir

Müəllifin digər əsərləri

Başqa şairlərin şeirləri · Fələk və tale