Əlim əlinə dəydi
Əlim əlinə dəydi:Gözümdə güldü çəmən,Qəlbimdə açdı lalə,Hər şeydə səni gördüm:– Nə xoşbəxtəm! – dedim mən.Bu söhbət düşdü dilə...Əlim əlinə dəydi:Ətir saçdı kainat –İnsan ətri,Gül ətri,Sənin ətrin, əzizimGözəlləşdi bu həyat, –Torpaş geniş!.. Göy uca!..Dünya deyilmi bizim?Əlim əlinə dəydi:Qoluma gəldi qüvvət,Günəş könlümdə yandı!Yaşardımmı söylə mənOlmasaydın əgər sən,Olmasaydı məhəbbət.
Kitabxana.az · https://kitabxana.az/works/zeynal-xelil-elim-eline-deydi
← → düymələri ilə keçid, R — təsadüfi şeir
Müəllifin digər əsərləri
Əlvida, gözəl Qaqra!Həmişə yaşıl olan
Şairin yuxusu(dramatik poema)*İştirak edənlər
I şəkilŞirvan. Şahın sarayı. Sarayın qabağında böyük bir bağça. Bağçaya kiçik daş pillələr enir. Bahar səhəridir. Güllər, çiçəklər açılmışdır. Məhəmməd və Qürur bir ağac altında dayanıb söhbət edirlər.*Uzaqdan kəniz qızın həzin mahnısı eşidilir.*
Iı şəkilSaray. Axşamdır. Şamlar yanır. Divarlarda pehlevanların çəng səhnələri canlanır. Axsitan döşəkcə üstündə oturmuşdur. Qəmgindir. Vəzir onun qarşısında dayanmışdır.*VƏZİR.** Buyur, dinləyirəm möhtərəm şahım,
Başqa şairlərin şeirləri · Təbiət və bahar
Çün olur fəsli-bahar, eylər özün izhar gülƏndəlib məstü xabından qılar bidar gül
Dəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsınDəyən bülbül pərinə daima gülzarsız qalsın,Salan aşiqləri pərgardən pərgarsız qalsın.
MənEy gül, rəhmin kəsmə məndən,Valehü heyranınam mən.
Bir cismimə bax: içində qəlbim viran!Bir canıma bax: düşübdür oddan tufan!