Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
زلف مشکین تو سر در دامن محشر نهادخط گستاخ تو لب را بر لب کوثر نهاد
Qəzəl 153نیست ظرف باده توحید، مخمور مرامی کند حلاجی این می مغز منصور مرا
Qəzəl 154بی زبانی پرده داری می کند راز مرامی دهد خاموشی من سرمه غماز مرا
Qəzəl 157شد گرفتاری فزون در روزگار خط مراخاک دامنگیر شد آخر غبار خط مرا
Pərakəndə şeir 159امروز حسن خط به رخ او مسلم استیاقوت از شکسته آن زلف، درهم است
Qəzəl 160کی سبکباری ز همراهان کند غافل مرا؟بار هر کس بر زمین ماند، بود بر دل مرا
Pərakəndə şeir 166خال تو ریشه در شکرستان دوانده استدر خط سبز، شهپر طوطی رسانده است
Qəzəl 169مشکل است از کوی او قطع نظر کردن مراورنه آسان است از دنیا گذر کردن مرا
Pərakəndə şeir 179رخسار تو شاداب تر از لاله طورستشبنم گل سیراب ترا دیده شورست
Qəzəl 180برگ عیشی نیست چشم از نوبهار او مرابس بود چون لاله داغی یادگار او مرا
Pərakəndə şeir 200وقت شد تا لشکر خط ماه تا ماهی کشدماجرای دل به زلف او به کوتاهی کشد
Qəzəl 199بال و پر شد شوق من سنگ نشان خفته رامن به راه انداختم این کاروان خفته را
Pərakəndə şeir 207از چمن رفتی و گل با حسرت بسیار ماندچشم بلبل در پی آن طره دستار ماند
Qəzəl 215طی به ماهی سازد از کندی، ره یک روزه رارشته بیرون آمده است از پای، ماه روزه را
Pərakəndə şeir 219اهل دعوی خط به حرف اهل معنی می کشنداین سگان با آهوان گردن به دعوی می کشند
Qəzəl 218هر که دید از باده لعلی به سامان شیشه رامیدهد ترجیح بر کان بدخشان شیشه را
Qəzəl 219دید تا در آتش تعجیل، نعل لاله رامی کند در هفته ای گل خنده یکساله را
Pərakəndə şeir 221می گذارد کفش هر کس پیش پای میهماندر لباس خدمت اظهار ملالت می کند
Qəzəl 228شمع چندانی که سوزد بال و پر پروانه رابی قراری می دهد بال دگر پروانه را
Pərakəndə şeir 234خوشا دردی که مهرم از لب خاموش برداردخوشا جوشی که از سر دیگ را سرپوش بردارد
Qəzəl 242چون ندارد حرف ره در خلوت محجوب ماپیچ و تاب بی قراری ها بود مکتوب ما
Pərakəndə şeir 244با دلم آتش نگاهی دستبازی می کندبرق با عاجز گیاهی دستبازی می کند
Qəzəl 247از ته دل نیست در میخانه استغفار ماخوابها در پرده دارد دیده بیدار ما
Pərakəndə şeir 255بی تو گر ساغر زنم خون در رگم نشتر شودبی دم تیغت اگر آبی خورم خنجر شود
Pərakəndə şeir 256دل سیاه ارباب غیرت را ز منت میشودشمع ما خاموش از دست حمایت میشود
Pərakəndə şeir 257گنج در ویرانه من مار ارقم میشودزعفران در سینه من ریشه غم میشود
Pərakəndə şeir 258کی دلِ دیوانهٔ من رام آهو میشود؟صحبت من قال از چشم سخنگو میشود
Pərakəndə şeir 260عشوه ها از طالع ناساز می باید کشیدبا کمال بی نیازی ناز می باید کشید
Qəzəl 261چون حباب از یکدلان باده نابیم مااز هواداران پا بر جای این آبیم ما
Pərakəndə şeir 264خیال زلف او در دیده خونبار می زیبدخرام موج در دامان دریا بار می زیبد