Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
چهره زرد، مرا ساغر زر می بخشدسینه چاک، مرا فیض سحر می بخشد
Qəzəl 3472عاشقان را دم تسلیم نفس می رقصدمرغ آزاد چو گردد ز قفس می رقصد
Qəzəl 3491تا به تعظیم نهال تو ز جا برجستندسروها یکقلم از پای دگر ننشستند
Qəzəl 3495ما به ساقی و حریفان به شراب افتادندما به سرچشمه و یاران به سراب افتادند
Qəzəl 3497قسمتی در خور هرکس چو ز اول دادندبیقراری به من و خواب به مخمل دادند
Qəzəl 3502از لب خشک مهیا لب نانم کردندفارغ از نعمت الوان جهانم کردند
Qəzəl 3516حال من از نظر یار نهان می دارندخبر مرگ ز بیمار نهان می دارند
Qəzəl 3534دل نازک به زبان بازی مژگان چه کند؟سپر آبله با خار مغیلان چه کند؟
Qəzəl 3535خرمن صبر به این برق عنانان چه کند؟سپر عقل به این سخت کمانان چه کند؟
Qəzəl 3538مکث لب تشنه دیدار به جنت نکندبرق در بوته خاشاک اقامت نکند
Qəzəl 3547دانه از سینه خود مرغ نظر می چیندصدف از حوصله خویش گهر می چیند
Qəzəl 3548هرچه دریافت کلیم از نظر بینا بودکف این بحر گهرخیز ید بیضا بود
Qəzəl 3576هرکه پوشد نظر از کام به منزل بروددایم آواره بود هرکه پی دل برود
Qəzəl 3582از ملامت دل روشن گهران شاد شوددیو در شیشه این جمع پریزاد شود
Qəzəl 3590از ریاضت دل اگر آینه پرداز شودچون صدف مخزن چندین گهر راز شود
Qəzəl 3632اگر از سنگ رگ سنگ برون میآیدریشه غم ز دل تنگ برون میآید
Qəzəl 3641تا به مژگان نرسد اشک، نظر نگشایداز صدف تا نرود، چشم گهر نگشاید
Qəzəl 3648در جهان کس می عشرت نتوانست کشیدآروز پای فراغت نتوانست کشید
Qəzəl 3689به دیده آب اگر از آفتاب میگردددل از نظاره روی تو آب میگردد
Qəzəl 3698ز نوبهار کجا گل شکفته می گردد؟گل از ترانه بلبل شکفته می گردد
Qəzəl 3707ز شکوه گر لبم آن گلعذار میبنددکه ره به گریهٔ بیاختیار میبندد؟
Qəzəl 3710ترا کسی که به گلگشت بوستان آردخط مسلمی باغ از خزان آرد
Qəzəl 3714نظاره لب میگون خمار می آردگل عذار بتان خار خار می آرد
Qəzəl 3717نشاط عالم فانی ملال میآردچو لاله دل سیهی رنگ آل میآرد
Qəzəl 3724اگر چه قامت سرو اعتدال را داردکجا نزاکت آن نونهال را دارد؟
Qəzəl 3728ز چهره تو بهشت آب و تاب برداردز جلوه تو قیامت حساب بردارد
Qəzəl 3732گلی که از عرق شرم دیده بان داردخط امان ز شبیخون بلبلان دارد
Qəzəl 3766ز خط صفا لب میگون یار پیدا کردبهار نشأه این باده را دوبالا کرد
Qəzəl 3767همین نه چشم مرا روشن آن دلارا کردکه ذره ذره خاک مرا سویدا کرد
Qəzəl 3779شکوفه مغز شعور مرا پریشان کردفروغ لاله سر توبه را چراغان کرد