Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
کو می گرمی که در جوش آورد خون مرا؟چون شفق سازد فلک پرواز گلگون مرا
Qəzəl 176خواب غفلت گر به این عنوان شود سنگین مرابالش پر می شود سنگی که شد بالین مرا
Qəzəl 178چشم شوخش می برد آرام و تسکین مرامی دهد سر در بیابان کوه تمکین مرا
Qəzəl 179طاق کرد از هر دو عالم طاقِ آن ابرو مراساخت وحشی از جهان آن نرگسِ جادو مرا
Pərakəndə şeir 186از خموشی هرکه سر در جیب فکرت میبرددر سخن از دیگران گوی سعادت میبرد
Qəzəl 187در دل هر قطره آماده است دریایی مراهست در هر دانه ای دام تماشایی مرا
Pərakəndə şeir 190ناله من بزم عشرت را مصیبتخانه کرداشک شور من نمک در دیده پیمانه کرد
Qəzəl 189گر به این دستور خیزد، شمع ماتم می کنددود تلخ خط چراغ دودمان حسن را
Pərakəndə şeir 192بوی خون از غنچه گل بر دماغم می خوردسوده مشک از خط ریحان به داغم می خورد
Qəzəl 191دردمندی سر به گردون می رساند آه رامی فزاید پیچ و تاب این رشته کوتاه را
Pərakəndə şeir 193می چسان مغز من آتش روان را پرورد؟روغن بادام چون ریگ روان را پرورد؟
Pərakəndə şeir 201هر قدر نقاش نقش او به دقت میکشدچون نظر بر رویش اندازد خجالت میکشد
Pərakəndə şeir 203خط ظالم از گل رخسار او کین می کشدانتقام بلبلان از باغ گلچین می کشد
Pərakəndə şeir 205هیچ کس بی گوشمال روزگار آدم نشدغوطه تا در خون نزد شمشیر صاحب دم نشد
Qəzəl 204پوست زندان است بر تن زاهد افسرده راحاجت زندان دیگر نیست خون مرده را
Qəzəl 210از خسیسان چاره نبود مردم بگزیده رامی شود گاهی به برگ کاه حاجت، دیده را
Pərakəndə şeir 213فتنه و آشوب از هرسو به من رو کردهاندتا دگر چشمان پرکارش چه جادو کردهاند
Qəzəl 216چون دهد پیغام تسکین بی قرار بوسه را؟حرف وصوت از دل برد کی خارخار بوسه را
Pərakəndə şeir 220گه لب لعلش دهد دشنام و گه تحسین کندهر نفس خود را به رنگی در دلم شیرین کند
Pərakəndə şeir 223میان نور و ظلمت عالمی دارم، نمی دانمکه شامم صبح یا صبح امیدم شام می گردد
Qəzəl 222می کند عشق گران تمکین، سبک جانانه راشمع می گردد در اینجا گرد سر پروانه را
Qəzəl 224از خرابی چون نگه دارم دل دیوانه را؟سیل یک مهمان ناخوانده است این ویرانه را؟
Pərakəndə şeir 227کسی تا کی برای رزق دل بر آسمان بندد؟به جاب آب، آب رو به جوی کهکشان بندد
Qəzəl 234از غباری خانه گردد بی صفا آیینه رامی شود دربسته از آهی، سرا آیینه را
Qəzəl 238یک نفس گر دور سازی از کنار آیینه رامی کند بی تابی دل سنگسار آیینه را
Pərakəndə şeir 246چند حرف بوسه او بر لب جان بشکند؟چند جامم در کنار آب حیوان بشکند؟
Pərakəndə şeir 247رهروان چون بر میان دامان استغنا زنندهر چه پیش آید به غیر از دوست، پشت پا زنند
Pərakəndə şeir 248حقپرستانی که از عشق خدا دم میزنندگام اول پشت پا بر هر دو عالم میزنند
Qəzəl 249می نماید پایکوبان دار را منصور ماتاک را آتش عنان سازد می پر زور را
Qəzəl 268در نظرها گرچه بیکاریم در کاریم ماهمچو مرکز پای برجاییم و سیاریم ما