Əsərlər
- Eşq
- İlahi eşq
- Hicran
- Mey və meyxana
- Təbiət və bahar
- Fələk və tale
- Ölüm
- Hikmət və nəsihət
- Vətən
- Mədhiyyə
- Satira
- Mərsiyə
نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرمدر حریم غنچه زد چون لاله سودا بر سرم
Qəzəl 5372دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشمجامه کعبه است دود آتش پرستان را به چشم
Qəzəl 5380خاک صحرای جنون در چشم گریان میکشمناز سرو از گردباد این بیابان میکشم
Qəzəl 5385خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعماز ثبات خویش در نشو و نما بی طالعم
Qəzəl 5387با زبان گندمین از بینوایی فارغمخوشه ای دارم که از خرمن گدایی فارغم
Qəzəl 5389داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلمشمع ماتم گریه شادی کند در محفلم
Qəzəl 5392شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنماز گرستن تر نگردد دامن پیراهنم
Qəzəl 5399چند روزی بر در صبر و تحمل می زنمدست امیدی به دامان توکل می زنم
Qəzəl 5400رشته امید را تا چند پیوندم به خلقتا به کی شیرازه بال و پر عنقا کنم
Qəzəl 5402جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنمساغری چون دولت بیدار در کارش کنم
Qəzəl 5405چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنمرخنه های جسم را محکم زلخت دل کنم
Qəzəl 5406چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنمدر زمین شور تا کی تخم خود باطل کنم
Qəzəl 5409رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنمپایکوبان کوه را در دامن هامون کنم
Qəzəl 5423قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنممی روم با آستانش کار یکرو می کنم
Qəzəl 5425می شود پرشور هروادی که مجنونش منموقت ملکی خوش که در صحرا وهامونش منم
Qəzəl 5426چند از غفلت به عیب دیگران گویاشومسرمه ای کو تا به عیب خویشتن بینا شوم
Qəzəl 5427سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شومتا به کی چون خار و خس بازیچه صرصر شوم
Qəzəl 5431معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهمبحر را در کاسه گرداب جولان می دهم
Qəzəl 5432خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهمدر گذار سیل، داد خواب سنگین می دهم
Qəzəl 5441ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایملنگر تمکین به این ریگ روان نسپرده ایم
Qəzəl 5467ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیمبا جواب تلخ ما زان تنگ شکر قانعیم
Qəzəl 5471چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیمخیز تا از چرخ نیلی خیمه بالاتر زنیم
Qəzəl 5476ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیمخرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم
Qəzəl 5477دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیمزلف مشکین ترا از دور بویی می کنیم
Qəzəl 5480گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیمرفته رفته پشت بردیوار منزل می دهیم
Qəzəl 5482ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابمبه از افتادگی این راه را منزل نمی یابم
Qəzəl 5486ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستمسر شوریده منصور را بر دار می بستم
Qəzəl 5501اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردمهمان در خانه خود کعبه را ادراک می کردم
Qəzəl 5503به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردمنیم نگهت که از گل در پریشانی جدا گردم
Qəzəl 5507به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردمکه از لب تشنگی سیراب چون تبخال می گردم