Qəzəl 5369

نیست امروز از جنون این شور و غوغا بر سرمدر حریم غنچه زد چون لاله سودا بر سرم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5372

دل به رغبت چون نمالد خط خوبان را به چشمجامه کعبه است دود آتش پرستان را به چشم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5380

خاک صحرای جنون در چشم گریان می‌کشمناز سرو از گردباد این بیابان می‌کشم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5385

خار دیوارم که از برگ و نوا بی طالعماز ثبات خویش در نشو و نما بی طالعم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5387

با زبان گندمین از بینوایی فارغمخوشه ای دارم که از خرمن گدایی فارغم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5389

داغ عالمسوز برگ عیش گردد در دلمشمع ماتم گریه شادی کند در محفلم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5392

شمع فانوسم که در پرده است اشک افشاندنماز گرستن تر نگردد دامن پیراهنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5399

چند روزی بر در صبر و تحمل می زنمدست امیدی به دامان توکل می زنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5400

رشته امید را تا چند پیوندم به خلقتا به کی شیرازه بال و پر عنقا کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5402

جرأتی کو تا ز خواب ناز بیدارش کنمساغری چون دولت بیدار در کارش کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5405

چند چون تن پروران تعمیر آب و گل کنمرخنه های جسم را محکم زلخت دل کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5406

چند اوقات گرامی صرف آب و گل کنمدر زمین شور تا کی تخم خود باطل کنم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5409

رو به هر صحرا که بااین شور چون مجنون کنمپایکوبان کوه را در دامن هامون کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5423

قبله را تغییر ازان محراب ابرو می کنممی روم با آستانش کار یکرو می کنم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5425

می شود پرشور هروادی که مجنونش منموقت ملکی خوش که در صحرا وهامونش منم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5426

چند از غفلت به عیب دیگران گویاشومسرمه ای کو تا به عیب خویشتن بینا شوم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5427

سوختم چند از هوای نفس بی لنگر شومتا به کی چون خار و خس بازیچه صرصر شوم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5431

معنی بسیار را از لفظ کم جان می دهمبحر را در کاسه گرداب جولان می دهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5432

خاکمال دشمن سرکش به تمکین می دهمدر گذار سیل، داد خواب سنگین می دهم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5441

ما وفاداری به اسباب جهان نسپرده ایملنگر تمکین به این ریگ روان نسپرده ایم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5467

ما به دشنام از لب شیرین دلبر قانعیمبا جواب تلخ ما زان تنگ شکر قانعیم

Saib TəbriziQəzəl3 dəq
Qəzəl 5471

چند چون اخگر نفس در زیر خاکستر زنیمخیز تا از چرخ نیلی خیمه بالاتر زنیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5476

ما پریشان حاصل خود را زمستی می کنیمخرمن خود پاک ما از باد دستی می کنیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5477

دست اگر کوتاه باشد آرزویی می کنیمزلف مشکین ترا از دور بویی می کنیم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5480

گر چنین از کف عنان توسن دل می دهیمرفته رفته پشت بردیوار منزل می دهیم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5482

ز کوشش حاصلی غیر از غبار دل نمی یابمبه از افتادگی این راه را منزل نمی یابم

Saib TəbriziQəzəl2 dəq
Qəzəl 5486

ز شور عشق اگر گل بر سر دستار می بستمسر شوریده منصور را بر دار می بستم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5501

اگر دل را ز خاشاک علایق پاک می کردمهمان در خانه خود کعبه را ادراک می کردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5503

به هر حالی که باشد گرد گل همچون صبا گردمنیم نگهت که از گل در پریشانی جدا گردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq
Qəzəl 5507

به من گر درد و داغی می رسد خوشحال می گردمکه از لب تشنگی سیراب چون تبخال می گردم

Saib TəbriziQəzəl1 dəq